BPC-157: Πώς να διαβάζουμε την έρευνα για τους τένοντες και το έντερο χωρίς να συγχέουμε τα μοντέλα

Η ονομασία δεν είναι βιολογικό αποτέλεσμα

Το BPC-157 είναι ένα συνθετικό πεπτίδιο που περιέχει 15 αμινοξέα, δηλαδή ένα πενταδεκαπεπτίδιο. Η ονομασία του, «Ένωση Προστασίας του Οργανισμού-157», και η σύνδεσή του με την έρευνα για τη γαστροπροστασία εξηγούν μεγάλο μέρος της ορολογίας που το περιβάλλει. Κανένα από τα δύο δεν τεκμηριώνει ότι προστατεύει κάθε ιστό ή αποκαθιστά τραυματισμούς στον άνθρωπο.

Τα πεπτίδια είναι αλυσίδες αμινοξέων, η αλληλουχία των οποίων συμβάλλει στον καθορισμό των μοριακών αλληλεπιδράσεών τους. Η γνώση του μήκους της αλυσίδας προσδιορίζει ένα βασικό χημικό χαρακτηριστικό· για να κατανοήσουμε μια επίδραση, πρέπει να γνωρίζουμε ποια κύτταρα ήρθαν σε επαφή με το πεπτίδιο, υπό ποιες συνθήκες και τι μέτρησαν οι ερευνητές.

Για το BPC-157, η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν περνάμε από την έρευνα για τους τένοντες στην έρευνα για το γαστρεντερικό σύστημα. Πρόκειται για διαφορετικά βιολογικά περιβάλλοντα, όχι για εναλλάξιμες αποδείξεις μιας γενικής επουλωτικής ιδιότητας.

Στο εσωτερικό ενός πειράματος με κύτταρα τένοντα

Μια συχνά αναφερόμενη πρωτογενής μελέτη χρησιμοποίησε καλλιεργημένους ινοβλάστες τένοντα που προήλθαν από τους αχίλλειους τένοντες αρσενικών αρουραίων Sprague-Dawley. Οι ινοβλάστες είναι κύτταρα που συμμετέχουν στην παραγωγή και τη διατήρηση της θεμέλιας ουσίας του συνδετικού ιστού. Η μελέτη τους εκτός του ζώου επιτρέπει στους ερευνητές να εξετάζουν κυτταρικές αποκρίσεις χωρίς πολλές από τις αλληλεπιδρώσες επιδράσεις που υπάρχουν σε έναν τραυματισμό.

Οι ερευνητές μέτρησαν την έκφραση του υποδοχέα της αυξητικής ορμόνης τόσο στο επίπεδο του αγγελιοφόρου RNA όσο και στο επίπεδο της πρωτεΐνης. Το αγγελιοφόρο RNA αποτελεί την ενδιάμεση οδηγία που χρησιμοποιείται για την παραγωγή μιας πρωτεΐνης· η μέτρηση και των δύο βοηθά να διακριθεί μια αλλαγή στη γονιδιακή έκφραση από την ένδειξη ότι υπάρχει περισσότερη πρωτεΐνη του υποδοχέα. Το BPC-157 αύξησε αυτές τις μετρήσεις που σχετίζονται με τον υποδοχέα στο πειραματικό σύστημα.

Η μελέτη εξέτασε επίσης αποκρίσεις σχετικές με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και τη σηματοδότηση JAK2 σε συνάρτηση με τη διέγερση από αυξητική ορμόνη. Το JAK2 αποτελεί μέρος μιας σηματοδοτικής οδού που χρησιμοποιεί ο υποδοχέας της αυξητικής ορμόνης. Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν την υπόθεση ότι το BPC-157 μπορεί να μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο αυτά τα καλλιεργημένα κύτταρα τένοντα αρουραίου αποκρίνονται στην αυξητική ορμόνη.

Αυτό είναι πιο συγκεκριμένο — και πιο κατατοπιστικό — από τη διατύπωση ότι το BPC-157 «ενισχύει τους αυξητικούς παράγοντες». Το πείραμα δεν απέδειξε αύξηση της κυκλοφορούσας αυξητικής ορμόνης στον άνθρωπο, αποκατάσταση τραυματισμένου ανθρώπινου τένοντα ή βελτίωση της αντοχής υπό φόρτιση.

Περισσότερα κύτταρα δεν σημαίνουν κατ’ ανάγκη ισχυρότερο τένοντα

Ο τένοντας είναι μια οργανωμένη δομή, όχι απλώς μια συλλογή ινοβλαστών. Η λειτουργία του εξαρτάται από τη διάταξη του κολλαγόνου, την αναδιαμόρφωση της θεμέλιας ουσίας και τις μηχανικές ιδιότητές του. Ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός μπορεί να έχει σημασία για την αποκατάσταση, αλλά δεν τεκμηριώνει ότι ο νεοπαραγόμενος ιστός διαθέτει την αρχιτεκτονική ή την αντοχή που απαιτούνται για τη φυσιολογική κίνηση.

Γι’ αυτό τα μοριακά ευρήματα και οι λειτουργικές εκβάσεις πρέπει να παραμένουν διακριτά. Η έκφραση του υποδοχέα μπορεί να βοηθήσει στην εξήγηση ενός πιθανού μηχανισμού. Η αντοχή του τένοντα, η αποκατάσταση της κίνησης και η λειτουργικότητα όπως αναφέρεται από τους ασθενείς απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα και απαιτούν διαφορετικά πειράματα.

Γιατί το έντερο χρειάζεται τη δική του τεκμηρίωση

Μια μελέτη κυττάρων τένοντα δεν μπορεί να τεκμηριώσει προστασία του γαστρικού βλεννογόνου, βελτίωση της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου ή αποκατάσταση της λειτουργίας του εντερικού φραγμού. Οι ισχυρισμοί αυτοί απαιτούν γαστρεντερικά μοντέλα με τα δικά τους καταληκτικά σημεία, όπως η ιστική βλάβη, η διαπερατότητα ή η ενεργότητα της νόσου.

Ομοίως, η σύνδεση με τη γαστρική έρευνα δεν αποδεικνύει εξαιρετικά υψηλή σταθερότητα στο στομάχι ή αξιόπιστη απορρόφηση από ένα προϊόν που χορηγείται από το στόμα. Η τοπική έκθεση στο έντερο και η μεταφορά στην κυκλοφορία είναι ξεχωριστά ερωτήματα. Μια μοριακή επίδραση που παρατηρείται όταν κύτταρα εκτίθενται απευθείας σε καλλιέργεια δεν μπορεί να τεκμηριώσει κανένα από τα δύο.

Διαχωρίστε τους συνδυασμούς από τους κλινικούς ισχυρισμούς

Η προσθήκη ενός άλλου πεπτιδίου δεν καλύπτει αυτά τα κενά τεκμηρίωσης. Τα BPC-157 και TB-500 δεν έχουν επιδείξει κλινικά συνέργεια στην επούλωση. Σημασία έχει επίσης η ταυτότητα του υλικού που περιγράφεται ως TB-500: τα δεδομένα για τη θυμοσίνη βήτα-4 πλήρους μήκους δεν μπορούν να αποδοθούν αυτόματα σε ένα μη προσδιορισμένο θραύσμα.

Ως προς το ρυθμιστικό πλαίσιο, η αξιολόγηση του FDA επισημαίνει ανησυχίες για την ασφάλεια και ανεπαρκείς πληροφορίες για το BPC-157 στην παρασκευή εξατομικευμένων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Δεν αποτελεί μελέτη αποτελεσματικότητας. Η τεκμηριώσιμη ερμηνεία παραμένει συγκεκριμένη: υπάρχουν ευρήματα για μηχανισμούς δράσης του BPC-157 σε πειραματικά συστήματα, αλλά από αυτά δεν προκύπτουν τεκμηριωμένα οφέλη στην επούλωση ανθρώπινων ιστών ούτε η ασφάλεια των ερευνητικών προϊόντων.